Wybiórczość pokarmowa to utrwalony wzorzec jedzenia, w którym dziecko akceptuje jedynie określone produkty lub całe grupy produktów, a inne konsekwentnie odrzuca. Najczęściej są to warzywa, owoce, mięso, ryby czy produkty o określonej konsystencji.

Przyczyny wybiórczości pokarmowej są złożone. Mogą wiązać się m.in. z:

• trudnościami sensorycznymi,

• neofobią żywieniową (lękiem przed nowymi produktami),

• potrzebą przewidywalności i rutyny,

• wcześniejszymi trudnymi doświadczeniami związanymi z jedzeniem,

• chorobami przewodu pokarmowego, alergiami lub refluksem,

• trudnościami w obrębie motoryki oralnej,

• neuroróżnorodnością lub innymi wyzwaniami rozwojowymi.

Dlatego nie ma jednego sposobu, który sprawdzi się u wszystkich dzieci.

Pierwszym krokiem jest poznanie historii żywienia dziecka i zrozumienie, co stoi za jego trudnościami. Dopiero wtedy można zaplanować działania, które będą odpowiadały jego potrzebom.

Nie chodzi o to, aby dziecko zjadło brokuła za wszelką cenę. Celem jest stopniowe poszerzanie repertuaru akceptowanych produktów, budowanie pozytywnych doświadczeń związanych z jedzeniem i zmniejszenie stresu, który często towarzyszy wspólnym posiłkom.

Każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Dlatego podczas konsultacji nie szukamy szybkich rozwiązań, lecz takich, które będą bezpieczne, skuteczne i możliwe do wprowadzenia w codziennym życiu całej rodziny.